Categorie: Ecologie – Ecology

Diervriendelijke planten

  1. Geen netels nodig
  2. Diervriendelijke planten
  3. Tuinieren voor dieren
Smaragdlangsprietmot - Adela reaumurella
Smaragdlangsprietmot – Adela reaumurella

Afgelopen vrijdag vertelde ik over een aantal bevindingen van het BUGS-project, dat onderzocht welke kenmerken van stadstuinen bijdragen tot een grotere diversiteit van het dierenleven.
Laat ik vandaag even onder de loep nemen, welke planten een tuin extra aantrekkelijk maken voor dieren (ongewervelde dieren).

Met uitheemse planten trek je weinig insecten of andere diertjes aan?

Hoe graag ik het BUGS onderzoek ook zou aangrijpen om het tuinieren met inheemse wilde planten aan te moedigen, toch is dat niet nodig om een diervriendelijke tuin te creëren. In het BUGS-project zaten naast tuinen met uitsluitend ‘exoten’ ook enkele ‘heemtuinen’. Noch het totale aantal diertjes in een tuin, noch het aantal soorten binnen een groep (het aantal slakkensoorten, het aantal keversoorten, het aantal bijensoorten…) bleek positief of negatief te worden beïnvloed door de aanwezigheid van meer of minder inheemse plantensoorten in een tuin. Een recent Duits onderzoek, waarin men speciaal voor dit doel een aantal percelen met uitsluitend in- dan wel uitheemse soorten beplantte, kwam overigens tot een identieke conclusie.

Lees verder “Diervriendelijke planten”

Geen netels nodig

  1. Geen netels nodig
  2. Diervriendelijke planten
  3. Tuinieren voor dieren
Grote Brandnetel | Urtica dioica
Grote Brandnetel | Urtica dioica

Gardens (all gardens) are good for wildlife, and encouraging wildlife is entirely compatible with ordinary gardening, costs next to nothing and is almost completely effortless.
You may have wished all these things were true, but never allowed yourself to hope that they actually are.
Well, they are, and here is the proof…

Tuinen (alle tuinen) zijn goed voor het dierenleven, en dieren naar je tuin lokken is volkomen te verzoenen met ‘normaal’ tuinieren, het kost nagenoeg niks en het vergt geen enkele inspanning.
Je zou willen dat al die uitspraken waar zouden zijn, maar je hebt jezelf nooit durven toestaan te hopen dat het echt zo is.
Welnu, het is allemaal waar, en hier komt het bewijs…

Met die woorden opent Ken Thompson zijn boekje ‘No Nettles required – The Truth about Wildlife Gardening’ (Geen netels nodig – de waarheid over diervriendelijk tuinieren).
Een commentaar van Anton op mijn stukje over het konninginnenkruid is de aanleiding om de conclusies uit dit boekje van wat dichterbij te bekijken.

Lees verder “Geen netels nodig”

Grassen in mijn hooilandjes

mijn hooilandje - my hay meadowNa Bart en Yo ben ik de grassen in mijn tuin ook eens onder de loep gaan nemen.
Ik heb alleen de hooilandjes van dichterbij bekeken, en over het resultaat heb ik gemengde gevoelens.

Eigenlijk zijn er maar twee grassen die ik zo gauw kan terugvinden. Lees verder “Grassen in mijn hooilandjes”

Lente-werkzaamheden in de tuin

Afgelopen weekend heb ik – hoe kan het anders met dat zachte weer – heel wat in de tuin gewerkt. Het schoot dit jaar ongelooflijk goed op.
In de loop van de winter schiet er gewoonlijk wel wat onkruid op in de borders. Ja, ik zeg ‘onkruid’, want sommige kruiden zijn niet echt welkom op die plekken: kruipende boterbloem heb ik er liever niet, en één van de borders raakt bijna elke winter gedeeltelijk overgroeid door een gras met boven- en ondergrondse uitlopers. Dus het wieden van die borders is het eerste karweitje in de vroege lente, nog vóór de echte ‘lenteschoonmaak’, het weghalen van de droge bloeistengels en plantenresten van vorig jaar. Trouwens, echt ‘weghalen’ doe ik die niet: ik breek of knip ze af, en maak ze met een snoeischaar of met de hand ter plekke klein en laat ze liggen om te composteren.

Lees verder “Lente-werkzaamheden in de tuin”

Greenwashing, groene stroom, Electrabel en zo

Een paar dagen geleden kreeg ik in de loop van de namiddag een telefoontje. Een vriendelijke dame aan de andere kant van de lijn vertelde me dat ze me belde vanwege Electrabel.
“Ik was nu immers al een paar jaar geen klant meer bij Electrabel, en of ze mocht weten wie nu onze electriciteit leverde?”
Ja, dat mocht ze weten, we hebben indertijd met volle overtuiging gekozen voor Ecopower, een kleine coöperatie die investeert in hernieuwbare energie.
“Of ik wist, dat Electrabel tegenwoordig ook groene stroom levert?”
Ja, ik wist inderdaad dat Electrabel ‘groene stroom’ in de aanbieding heeft, maar dat er wel ‘groene stroom’ en ‘groene stroom’ is, en dat de ‘groene stroom’ van Electrabel toch niet helemaal voldoet aan mijn definitie van groene stroom.

Even een aarzeling aan de andere kant van de lijn, maar de dame was goed geïnstrueerd.

Lees verder “Greenwashing, groene stroom, Electrabel en zo”

Velt en de nieuwe ‘Seizoenen’

velt.jpgVakantie, en dus tijd om rustig een paar tijdschriften van de afgelopen weken door te kijken.
Bovenop de stapel lag de vernieuwde ‘Seizoenen’, het tweemaandelijks tijdschrift van Velt.

Het is even wennen aan de nieuwe vormgeving: van het ‘aparte’ (maar misschien voor sommigen te geitenwollensokkerige) A5-formaat naar een handzaam, maar minder opvallend A4.
De nieuwe lay-out zou door interlinie en lettertype ook economischer en dus ecologischer zijn, en de verzendfolie is – in tegenstelling tot die van bijvoorbeeld Natuur.punt – thuis-composteerbaar. (De verzendfolie van Natuur.punt is enkel composteerbaar in industriële compost-installaties, maar mag in België toch niet bij het GFT-afval, moet bij het restafval.)

En dan de inhoud…

Mag ik het jammer vinden dat de artikelenreeks van Lieven David over permacultuur is afgelopen?
De ‘moestuin’artikelen belichten dit jaar telkens een andere beroeps-biogroententeler. En wellicht dat je als kleinschalig moestuinier met een zeer divers teeltplan hier en daar wel iets opsteekt van ‘de grote mannen’, maar de foto bij het artikel van een tractor die op een groot veld de ruggen trekt waarop witlof gezaaid zal worden, werkt bij mij niet echt inspirerend.

Ook het onderdeel recepten lijkt het voortaan over een andere boeg te gooien, en hier wordt wat mij betreft de bal helemaal misgeslagen.
Lees verder “Velt en de nieuwe ‘Seizoenen’”

Rooibos, mieren en nog wat

Rooibos - Foto: Winfried Bruenken - Creative Commons LicenseDe voorbije weken merk ik dat er regelmatig mensen op deze blog terechtkomen, op zoek naar informatie over Rooibos (dat één of twee keer in een commentaar ter sprake kwam). Hoog tijd dus om daar eens wat aandacht aan te besteden.
Vandaag eerst over een paar botanische aspecten, die zaken die heel vaak onbesproken blijven, in een volgend artikel wat meer over de voor- en nadelen van deze plant.

Lees verder “Rooibos, mieren en nog wat”

Mierenplanten

speenkruid - Ranunculus ficaria (Foto: AnneTanne - Creative Commons License)Prachtig toch, hoe de natuur in mekaar zit!
De manier bijvoorbeeld, waarop de planten hun zaden verspreiden: Het heeft me altijd geboeit geboeid (met dank aan Bart voor de oplettendheid!) welke trucjes daarvoor zoal worden toegepast. En één van die trucjes heet met een heel duur woord myrmecochorie. Dat woord is bedacht door de Zweedse bioloog Rutger Sernander, en is samengesteld uit de Griekse woorden myrmex (mier) en chorein (gaan, trekken). Mijnheer Sernander toonde aan dat heel wat planten gebruik maken van de tomeloze werk- en verzamelwoede van mieren om hun zaden op een ander plekje te krijgen.
Lees verder “Mierenplanten”

Moederkoorn en biologisch graan

Johan van ‘Patchouli’s Braindumps‘ heeft de (leuke? irritante? boeiende? tijdrovende?) gewoonte om mij rechtstreeks of via omwegen vragen toe te spelen die bij mij weer nieuwe vragen oproepen, en die vervolgens hier tot een blogberichtje leiden.

Zo ook dus zijn recente artikel over .

Kort en bondig (tja, ik en bondig) komt het hierop neer: geruchten doen de ronde, dat ‘biologisch geteeld graan’ ofwel ongezond is, wegens een quasi onafwendbare besmetting door moederkoorn, ofwel onbestaande is, omdat graan om die besmetting uit te sluiten wel moet behandeld worden met fungiciden.

En ik zou ik niet zijn, als ik daar niet wat meer over wilde weten.

Lees verder “Moederkoorn en biologisch graan”

Reizigers en Cosmopolieten IV: de Amerikaanse eik

Na de en het , twee wereldreizigers die vanuit Europa andere continenten veroverden, en het , dat vanuit Zuid-Afrika nu Europa koloniseert, wil ik het vandaag hebben over een reus die vanuit Noord-Amerika een deel van onze bossen wil overnemen.
Neen, ik heb het niet over de (die inderdaad qua invasiviteit voor weinig andere exoten moet onderdoen), maar de Amerikaanse eik, de Quercus rubra (lett. ‘rode eik’), wier guerillatechtnieken nog wel eens worden onderschat.

Lees verder “Reizigers en Cosmopolieten IV: de Amerikaanse eik”