Met pijn in het hart...

Ik heb al vaker verteld, dat toen we jaren geleden ons huis kochten, dat niet zozeer was om het bouwsel maar wel om de bomen was.
Toen ik een paar jaar geleden een zwam ontdekte aan de voet van één van de beuken, waren we er al niet helemaal gerust in.
Toen die zwam deze herfst opnieuw opdook, stuurde ik er een fotootje van door aan de boomverzorger die al eerder onze eik 'behandelde'. Hij kwam vervolgens zelf poolshoogte nemen, nam de zwam voor onderzoek mee, en liet ons een paar weken later het verdikt weten...

De zwam in kwestie was een zadelzwam, een parasitaire zwam die echt wel te behandelen valt als hij op een tak voorkomt, maar die onderaan de stam toch serieuze risico's met zich meebracht. De zwam zat al een paar jaar in de boom, en die boom stond niet alleen op slechts 6 meter van ons huis, maar helde ook nog eens over in de richting van het huis.
We moesten niet bang zijn dat hij al meteen zou gaan omwaaien, maar langer dan een paar jaar zou het toch echt niet meer veilig zijn.

En behalve het risico dat de boom op het huis viel, hielden we ook rekening met het feit dat onze geliefde oude bomen: een eik, de andere beuk en een haagbeuk vrij dicht in mekaars buurt stonden, en dat als deze beuk ontworteld zou raken, hij in zijn val wellicht ook de wortels van de andere bomen deels zou mee losrukken.

We besloten daarom niet af te gaan wachten, maar meteen drastisch te werk te gaan, en twee weken geleden werd de beuk geveld. Achteraf ben je dan stiekem toch wel blij, dat je ziet dat de aantasting echt wel zo ver gevorderd is, dat een andere beslissing dan vellen echt niet verstandig was.

De komende jaren komen we alvast geen brandhout tekort...

Op het eerste gezicht - September 2013

Ondanks het heerlijke zomerweer is het al op het eerste gezicht duidelijk dat de herfst stilaan zijn intrede gaat doen in AnneTannes tuin...
Op de overzichtsfoto ziet alles er nog zomers groen uit (al vertoont het grasveldje onder de appelboom de sporen van een heerlijke, maar droge, zomer)

De tuin op 1 september

... maar in de borders verschijnen de eerste herfstkleuren

Klik hier voor meer foto's en een exclusieve aankondiging ;-)!



Kleine Parelmoervlinder

Kleine Parelmoervlinder | Issoria lathonia Laat ik jullie vandaag eens allemaal een heel klein tikkeltje jaloers maken...
Vandaag kreeg ik in mijn tuin een heerlijk voorproefje voor het vlindertelweekend!

Terwijl we vanmiddag op het terras zaten te eten, zag ik in de border die intussen tot 'onze vlinderborder' gepromoveerd is, een vlindertje dat er echt niet uitzag als de 55 oranje zandoogjes die er omheen dwarrelden.
Het vlindertje leek op het eerste gezicht zelfs verdacht veel op een kleine parelmoervlinder.
Lees hier meer... »

Op het eerste gezicht - Augustus 2013: Vlinders!

Op het eerste gezicht blijft het zomeren...

Op het eerste gezicht - Augustus

En op het eerste gezicht (en op het tweede, en het derde...) zijn er veel vlinders dit jaar... Heel veel vlinders.

Geaderd Witje | Pieris napi

Lees verder...



Van Juffers bij Beken in Bossen en Weiden

Beekjuffers dus...
Of beter: de weidebeekjuffer...

Ik heb er even op moeten wachten.
Jaren geleden dook er immers al een bosbeekjuffer (Calopteryx virgo) in de tuin op. (En sindsdien heb ik er hier toch bijna jaarlijks gezien.)
De bosbeekjuffer is een eerder zeldzaam beestje (al moet ik er eerlijkheidshalve bij vertellen dat die hier in de streek behoorlijk algemeen is). En omdat die bosbeekjuffer de minder voorkomende van de twee is, hoopte ik toch ook een keer een weidebeekjuffer in mijn tuin te zien (die vind ik immers - net als Muggenbeet - nog een klein tikkeltje mooier.)

Calopteryx splendens ♂ | Weidebeekjuffer

Nu beweerde zoonlief al een tijdje, dat hij met zekerheid een beekjuffer met een vlek op de vleugels gezien had - maar ik ben er toch eentje van 'eerst zien en dan geloven'.
En vanmiddag was het zover... We zaten nog wat na te tafelen aan de rand van de zwemvijver, tot zoonlief plots zei: 'Daar is weer zo'n juffer met donkere vleugels!'. En inderdaad, donkere vleugels, maar die waren niet volledig gekleurd zoals bij de bosbeekjuffer. De vleugels vertoonden slechts een grote donkere vlek.
Terwijl ik naar binnen liep voor mijn camera, had zoonlief nog een tweede exemplaar gespot. Het waren allebei mannetjes - het vrouwtje heeft lichtgroenige vleugels.
(En dus vraag ik me af of die juffertjes die ik een paar dagen geleden zag, en die me opvielen omdat ze als ze vlogen zo'n opvallend grijzig-flikkerende vleugels hadden, wellicht ook weidebeekjuffers waren?)

Calopteryx splendens | Weidebeekjuffer

Ik ga ervan uit dat deze weidebeekjuffers slechts toevallige passanten zijn, maar helemaal onmogelijk is het niet dat ze zich in en rond onze vijver vestigen: De beekjuffers hebben dan wel een voorkeur voor stromend water - ze heten niet voor niks BEEKjuffer - maar hoewel de bosbeekjuffer snel stromend water wil, wordt de weidebeekjuffer ook wel eens gezien bij plassen met doorstromend water. En ik veronderstel dat een vijver waarin water wordt rondgepompt daar ook wel onder kan vallen.

Afwachten... en blijven uitkijken dus :-)

Eindelijk Vlinders!

Eindelijk veel vlinders!
Eindelijk veel verschillende soorten vlinders...

Vlinders: drie keer oranje zandoogje

Want tot nu toe was het maar mager deze zomer...
Het courante voorjaarsspul, dat vloog hier wel rond.
Gehakkelde aurelia's, die zijn hier altijd goed vertegenwoordigd, en dagpauwogen, die zag ik ook al verschillende.
In april-mei was er regelmatig een boomblauwtje, en bonte zandoogjes die zie je bij het minste straaltje zon in en rond het bos rondfladderen.
Citroentjes en witjes zijn er natuurlijk ook, en oranjetipjes waren ook van de partij.
En één keer heb ik een kleine vos gezien.

Maar de voorbije weken was de vlinderpopulatie hier in de tuin behoorlijk eentonig. Af en toe een gehakkelde aurelia of dagpauwoog, en nauwelijks nog bont zandoogje.
Maar wel veel, erg veel koevinkjes. Als ik in de voormiddag door de boomgaard liep, op weg naar de kippenren, dan vlogen daar net boven het gras soms tien, vijftien koevinkjes rond. Een prachtig gezicht, dat gedwarreld vlak boven de grassen... Af en toe dacht ik ook een hooibeestje te ontwaren. En koevinkjes, vooral koevinkjes...

Een week of twee geleden plots een mooie verrassing: Op de lavendel zag ik een vlinder die ik herkende als een kleine parelmoervlinder. Dat was intussen alweer drie jaar geleden dat ik die hier nog zag. Ik liep snel naar binnen om mijn camera te halen, en kon een paar keer afdrukken voor het vlindertje wegvloog... om dan te ontdekken dat ik geen geheugenkaartje in het toestel had zitten.

Maar ik vroeg me wel af waar de 'gewone' zomervlinders bleven?
In de vroege zomer zie ik hier meestal veel grote dikkopjes, die al snel worden gevolgd door oranje en bruine zandoogjes.
Maar voorlopig hielden die zich dus stil.

Tot vandaag...
De wilde marjolein begint te bloeien, en plots krioelt het in de borders van de vlinders...
De oranje zandoogjes steken de koevinkjes in aantal plots naar de kroon. Bruine zandoogjes laten zich ook zien, maar zijn ver in de minderheid tegenover hun verwanten. (Het bont zandoogje zie ik niet veel in de borders, maar in het bos en langs de hagen fladderen die vrolijk rond.)
En dan zijn er natuurlijk witjes en citroentjes...
Een paar landkaartjes zag ik ook, en één (1 dus) groot dikkopje...
Oh ja, gamma-uiltjes hebben de weg ook gevonden.

Vlinders dus... eindelijk veel vlinders...

vlinders: koevinkje en oranje zandoogje

Op het eerste gezicht - Juli 2013

En opnieuw ziet de 'op het eerste gezicht' foto er vooral groen uit, met schijnbaar weinig bloei en kleur in de tuin.
Maar kijk eens wat een verschil met het allereerste 'op het eerste gezicht' van januari 2012.

Op het eerste gezicht - begin juni onder de appelboom

Ik begin inderdaad heel erg het gevoel te hebben, dat ik het plekje voor die foto eigenlijk helemaal verkeerd gekozen heb, want er staan wel degelijk heel wat planten te bloeien in de borders.
Laat ik vandaag daarom de 'bonte border' maar eens in de kijker zetten.
Klik hier voor 'Het tweede gezicht'!

Op het eerste gezicht - Juni 2013

Met een paar dagen vertraging ben ik vanavond toch nog snel de tuin ingelopen om een paar kiekjes te maken...
En voor de allereerste keer sinds ik 'op het eerste gezicht' startte, laat ik vandaag meer dan één fotootje zien.

Een blik op de tuin - Op het eerste gezicht, juni 2013

Net als vorig jaar in juni is er niet veel kleur in mijn borders te zien...
Maar dat betekent niet dat er niets bloeit:
Klik voor een kijkje van dichterbij...

Rhinocoris annulatus - een Struikrover

Na een lang Hemelvaartweekend in Zuid-Engeland, gevolgd door een congresreis van ruim een week naar San Francisco is er eindelijk weer tijd om te bloggen...

En omdat ik gisteren al het plan had opgevat eens iets te vertellen over alles wat ik rond mijn donkere ooievaarsbek zie zoemen trok ik met mijn camera de tuin in. Maar natuurlijk loop je dan ook op andere plekken rond, en zo stond ik plots oog in oog met deze struikrover!
De Geringde Roofwants, Rhynocoris (of Rhinocoris) annulatus in het geleerd, mag echt wel een opvallende verschijning genoemd worden!

Rhinocoris annulatus, Rhynocoris annulatus | Geringde Roofwants

Klik voor meer over de Geringde Roofwants

Kruidenzout uit eigen tuin

Het idee voor dit kruidenzout ontstond toen ik vorig jaar het internet afschuimde op zoek naar informatie over de Bulgaarse ui, Nectaroscordum siculum. Ik ontdekte toen dat de bladeren van deze plant in Bulgarije als kruiderij worden gebruikt: Het blad wordt gemengd met zout, vervolgens gemalen en gedroogd en dan op een beschaduwde plaats te drogen gelegd.
Maar toen we afgelopen woensdag met de leden van onze plaatselijke LETS-groep een tuinruilavond hielden, vertelde iemand dat hij in het voorjaar jonge scheuten van Lavas oplegt in zout om het later als kruidenzout te gebruiken.

Zelfgemaakt kruidenzout

Meer had ik dus niet nodig om mijn eigen versie op te starten...
Lees hier meer... »