Tag: hooiland

Het ging vooruit, het ging vooruit…

Het ging weliswaar niet zo verbazend vlug vooruit als op dit filmpje…

…maar ik ben er toch in geslaagd om op een uurtje tijd de bloemenweide te maaien.
Dit keer toch maar weer wat vroeger dan vorig jaar… Toen had ik de indruk dat ik de strijd met de gestreepte witbol al min of meer gewonnen had, en daarom wachtte ik wat langer met maaien. Met dus als gevolg dat er dit jaar opnieuw meer van dat vermaledijde gras stond.

Dat is ook de reden dat ik dit jaar drastisch gemaaid heb, en niet de margrieten-in-de-knop gespaard heb. Tussen die margrieten stond immers behoorlijk veel witbol.
Het knikkend nagelkruid, dat heb ik wel gespaard. Eén plantje zette ik daarvan jaren geleden in de weide, en langzaam, heel langzaam breidt dat zich uit. Stiekem hoop ik dus, dat ook Zems ‘bastaardkind‘ hier een keer opduikt.

‘Trouwe lezers’ van dit blogje weten dat ik koppig met bij een ouderwetse zeis zweer… En ik vond dat altijd al een heel ontspannende bezigheid, dat maaien met alleen dat ritmische zwiepgeluid, het zoemen van insecten en in de verte (het zal toch niet???) het vage rommelen van donder. Lang geleden hebben we een paar keer met de bosmaaier gemaaid, maar dat nooit meer, zeker niet sinds ik vorig jaar een cursus werken met de zeis volgde. En zoals je op het filmpje bovenaan ziet: om de snelheid moet je niet perse voor dat gemotoriseerde lawaai kiezen…

En nu ben ik nieuwsgierig of er ginderachter in de Vlaamse Ardennen vandaag ook gehooid werd? (En met mijn excuses aan de Vlaamse Ardenners die hier geen linkje krgen… Dit waren de mensen waarvan ik wist dat ze twijfelden over ‘To hay or not to hay’.)

Eigenlijk zou ik nu ook de boomgaard nog moeten maaien… Nog snel even een half uurtje aan de slag, de rest is voor na het eten…

Het zonnigste Plekje – The sunniest Spot

(to English text)

Het zonnigste plekje in de tuin, zelfs als de zon niet schijnt, is het stukje van de boomgaard waar het oranje havikskruid bloeit…

Hieracium aurantiacum | Oranje havikskruid - Orange hawkweed

Dat oranje havikskruid is wel een zonaanbidder geloof ik: de plant heeft heel wat vierkante meters ingepalmd, maar in de zone waar het meest schaduw valt, staat toch nog hier en daar wat gestreepte witbol.
Als je dit blogje al wat langer volgt, weet je dat ik – net als eigenwijze Bart – met gestreepte witbol op voet van oorlog sta.
Lees verder “Het zonnigste Plekje – The sunniest Spot”

De voorbereidende faze

Dit bericht is deel 2 van 6 in de reeks Het Ratelaar-experiment

grassen wieden in de weideGisteren vertelde ik al, waarom ik kleine ratelaar (Rhinanthus minor) wilde inzaaien in de bloemenweide.
Ratelaar is een eenjarige plant, en het zaad ervan blijft maar kort kiemkrachtig. Bovendien heeft het een koudeperiode nodig om te kunnen ontkiemen. Je moet het dus in de herfst meteen zaaien.

In ‘Making Wildflower Meadows’ beschrijft Pam Lewis dat er in de eerste jaren maar weinig van de ratelaar-zaden die ze zaaide, tot volwassen plantjes ontwikkelden. Dat veranderde echter toen ze een opvallend verschijnsel constateerde: in een bepaalde zomer verscheen er plots een smal lint van ratelaarplantjes op de plaats waar in het verleden een wissel van een vos (of een das) door de weide liep, en waar het gras door de langdurige betreding al ‘vanzelf’ wat minder dicht groeide.
Lees verder “De voorbereidende faze”

Het ratelaar-experiment – de theorie

Dit bericht is deel 1 van 6 in de reeks Het Ratelaar-experiment

Rhinanthus minor - Kleine ratelaar. Foto: NaturalhistorymanVorige week ontving ik de zakjes ratelaar-zaad die ik besteld had bij De Morgenster. (Later ontdekte ik, dat ook Ecoflora het zaad in zijn assortiment heeft.)
Ik hoop met behulp van dat zaad mijn hooilandjes sneller te kunnen omvormen tot bloemrijke weides.

Lees verder “Het ratelaar-experiment – de theorie”

Hooitijd

Voortuin in de hooitijd
Nadat ik een paar dagen geleden thuiskwam uit Würzburg, was het echt wel tijd om de bloemenweide in de voortuin te maaien. Het gras was uitgebloeid en was hier en daar tot een meter en hoger gegroeid, en ik vreesde dat het bij de eerstvolgende regenbui zou gaan ‘legeren’, plat vallen.
De voorbije jaren hebben we in de zomer steeds grotendeels gemaaid met een bosmaaier, maar langzaamaan groeit het gras toch minder dicht, en dit jaar heb ik in elk geval de voortuin helemaal met de hand (met een handzeis – een soort ‘rechte’ sikkel) gemaaid. Tja, zo gek ben ik…
En net zoals ik een selectieve wieder ben, ben ik een selectieve maaier: Lees verder “Hooitijd”