De spin

KruisspinJantje zag een spinkop hangen;
ô, Riep hij, dat diertje is schoon!
Zie eens vader; wat al kleuren,
En zoo net geschikt! mijn zoon,
Dus was ’t antwoord van den vader,
Raak toch aan dat diertje niet!
’t Schoone huidje dekt een boosheid,
Die gij niet van buiten ziet.
’t Is vergiftig; ’t zou u kwetsen;
Al zijn schoon is valsch vernis;
’t Kan u toch tot lering strekken,
Wijl ’t een beeld der ondeugd is.
De ondeugd is voor ’t oog aanloklij,
Maar van binnen vol venijn;
Kon dit monster u bekooren,
’t Zou u spoedig doodlijk zijn.

Pieter ‘ t Hoen 1744-1828

Tja, Bart… het gebrek aan verwondering bij de ‘grote mensen’ lijkt van alle tijden…

Deze buttons respecteren je privacy (zie info):
sig

2 thoughts on “De spin

  1. Gelukkig zijn er nog altijd volwassenen die zich blijven ‘verwonderen’ en het doorgeven aan hun kleintjes… Ik heb het hier nu over mijn oudste zoon en schoondochter Hannelore. Zij vooral kan zich nog echt verwonderen zoals kinderen dat kunnen en dat krijgen de kleinkinderen natuurlijk mee. En daar ben ik echt gelukkig om!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.