Cherokee Trail of Tears (Droogboon)

Logo - International Year of Pulses 2016Phaseolus vulgaris 'Cherokee Trail of Tears'Ik hou van planten waar een verhaal aan vastzit…
En ik hou van groenten waar een verhaal aan vastzit, van voedsel, dat meer is dan maagvulling, maar waar geschiedenis aan verbonden is.

Volgens mij is dat iets wat we verloren hebben toen we ons voedsel steeds meer door anderen gingen laten verbouwen: het verloor zijn hart, zijn geschiedenis.
De glanzende zwarte zaden die vandaag het onderwerp van dit blogje zijn, zitten niet alleen boordevol voedingswaarde, maar ook nog eens tjokvol geschiedenis…

Cherokee Trail of Tears


De Trail of Tears (Tocht der Tranen) verwijst naar een reeks gedwongen verhuizingen van verschillende Amerikaanse stammen naar het Westen van de huidige VSA ten gevolge van de Indian Removal Act uit 1830.

Bij het begin van de 19de eeuw hadden een aantal indianenstammen in het zuiden van de VS zich onafhankelijk verklaard. De Cherokee bijvoorbeeld, hadden een grondwet waarin een tweekamerstelsel was opgenomen en een verkozen leider. Deze Cherokee hadden zich overigens goed ingevoegd in ‘the American way of life’, en telden heel wat zakenlui en plantage-eigenaars.
Dit wekte de afgunst van minder succesvolle blanken, en toen er ook nog goud gevonden op het land van de Cherokee namen de spanningen verder toe.
Onder president Andrew Jackson werd tenslotte een wet gestemd die de zuidelijke staten recht gaf het land van de Indianen op te eisen.
Ondanks veel tegenstand, en ondanks het feit dat het hooggerechtshof de Cherokee in het gelijk stelde, werd de wet tenslotte toch ten uitvoer gebracht. In mei 1838 werden 16.000 Cherokee gedwongen zich te verzamelen en begon de reis die 5 maanden zou duren. Minstens 4.000 van hen overleefden de reis niet.

Trail of Tears - Marker
Foto: Jimmy Emmerson – Creative Commons License

Phaseolus vulgaris ‘Cherokee Trail of Tears’

De Seed Savers Exchange, een Amerikaanse non-profit organisatie die tracht om zaden van oude groenten- en kruidenrassen te verzamelen en te verspreiden, kreeg in 1977 een aantal zaden van deze boon van John Wyche.
Volgens de familie-traditie hadden de voorouders van deze tandarts van Cherokee-origine al zaden van deze boon bij op hun gedwongen mars naar Oklahoma. Sindsdien is het zaad van deze boon stilaan goed verspreid geraakt. Voor de Cherokee werd het een symbool voor hun strijd voor het behoud van hun leven en hun cultuur.

Phaseolus vulgaris 'Cherokee Trail of Tears'
Phaseolus vulgaris ‘Cherokee Trail of Tears’ – zaden

Cherokee Trail of Tears is een staakboon die met lichtpaarse bloemen bloeit. De peulen zijn groen, soms met paarse vlekken en de zaden zijn wat langgerekt en glanzend zwart. De opbrengst van de planten is matig.
De bonen kunnen als sperzieboon gegeten worden, maar je kan ze – en dat raad ik zeker aan in dit jaar van de peulvruchten! – ook laten afrijpen om ze te gebruiken in bonensoepen of andere bereidingen met droogbonen. De bonen blijven zwartbruin van kleur na het koken en houden goed hun vorm tijdens het koken.

Phaseolus vulgaris 'Cherokee Trail of Tears' - flower
Phaseolus vulgaris ‘Cherokee Trail of Tears’ – Foto: Bohnen-Atlas

Ruilaanbod – zeer beperkt!

De zaden op bovenstaande foto zijn mijn volledige voorraad. Maar omdat ik ook nog andere bonenrassen zal zaaien, heb ik van deze maar zo’n 25 zaden nodig. Ben je ge├»nteresseerd in deze boontjes, dan wil ik je er best een aantal geven – zolang de voorraad strekt natuurlijk.
In ruil krijg ik graag wat zaden van een ander groenteras-met-een-verhaal.
Maar misschien heb je zelf geen zaden die je kwijt wil? Misschien ben ik dan zelfs tevreden met een verhaal-van-een-groenteras, een hint dus naar een groente, waar net als aan deze boontjes een verhaal vastzit! Het verhaal van het Heilig Boontje/monstransboontje is me bekend, dus dat komt niet in aanmerking ;-)! Een mooie versie van dit verhaal vind je op de site van Kees de Boon. (Ik wil daarentegen gerust wel een paar van mijn boontjes ruilen voor enkele heilige boontjes!)
Je aanbod kan je kwijt in de commentaren op dit blogberichtje, en ik laat over een week weten waar mijn boontjes naartoe reizen!

Nog in het kader van het Internationaal Jaar van de Peulvruchten:

Deze buttons respecteren je privacy (zie info):
sig

8 reacties op “Cherokee Trail of Tears (Droogboon)

  1. @Reactie is weer foetsjie…, met url…,
    dus zonder: ‘k heb alleen een pottentuintje, maar ook daar worden ’s zomers o.a. boontjes gekweekt… Vorig jaar nog staakbonen, ’t was goddelijk om te zien, deze keer probeer ik struikbonen, want wellicht zitten ze in een verhuis… Die staken zullen dan te hoog zijn… Een verhaal apart…
    Lie(f)s.

  2. Een mooi verhaal. Een moestuin heb ik (nog ) niet, toch leuk om te lezen.
    Fruitberg recently posted…Persicaria dshawachischwiliiMy Profile

  3. leuk bericht Anne-Tanne, Fijn dat je daardoor ook anderen inspireert gaat maken om verschillende boontjes te kweken. Groetjes

  4. Wil graag ruilen voor wat heilige boontjes. Deze verhaal ken ik wel van een Amerikaanse site.

  5. Mijn volgende reactie was juist vertrokken zonder, dus hier, nu…
    Lie(f)s.
    Lies recently posted…Feel me, touch me…My Profile

  6. Dankjewel, AnneTanne !
    Fijn weekend !
    Lie(f)s.
    Lies recently posted…Feel me, touch me…My Profile

Reageren niet meer mogelijk