Meidoorn – Crataegus sp.

De meidoorn is al van oudsher een boom waaraan uitzonderlijke krachten werden toegeschreven, en werd zowel bij de Germanen, de Kelten, de Grieken als de Romeinen als een heilige struik vereerd.
Maar behalve als cultusplant, heeft de meidoorn ook grote waarde als medicinaal kruid.

Beschrijving

De meidoorn wordt ingedeeld in de grote familie van de rosaceae (roosachtigen).

De bloemen van de appelachtigen zijn meestal mooi en vrij groot, en worden door insecten bestoven. De vruchten worden gegeten door vogels en zoogdieren, die daarmee zorgen voor de verspreiding van de zaden. Wat de meidoorn betreft gaat het hier vooral om vogels. In het najaar zijn het vooral spreeuwen en vinken, en ook trekvogels die in die periode overtrekken. Kramsvogels en koperwieken die hier overwinteren voeden zich met de overgebleven bessen.

Bij heel wat soorten komen takdoorns voor als bescherming tegen dieren. Dit geldt – zoals zijn naam al zegt – ook voor de meidoorn.(De ‘puntige uitsteeksels’ die uit een tak ontstaan zijn inderdaad ‘doorns’, terwijl uitsteeksels die uit een vervormde bladknop ontstaan ‘stekels’ zijn. In tegenstelling tot het gezegde zijn er dus wel degelijk ‘rozen zonder doornen’, want rozen hebben uitsluitend ‘stekels’.)

Voor alle meidoorns geldt verder dat hun bloemen in vertakte bloeiwijzen geschikt staan. Ze hebben één tot drie stijlen, stampers (zie ook Naamgeving). De meidoornbloesems zijn bloemen met halfverborgen honing, wat betekent dat onder gunstige omstandigheden, bij helder zonneschijn, de honing onmiddelijk zichtbaar is, doch anders min of meer onzichtbaar is. Zij worden vooral bezocht door vliegen, wespen en korttongige bijen. De bloemen zijn protogynisch, wat inhoudt dat de stamper vroeger rijp is dan de helmknoppen.

Geen enkele meidoornsoort is giftig.
De bast van alle soorten is aanvankelijk licht bruingrijs en glad, op latere leeftijd bruin en vol barstjes.
De meidoornsoorten hebben een opvallende geur, die echter minder uitgesproken is bij de (gekweekte) vormen met dubbele bloemen.
In tegenstelling tot de sleedoorn (Prunus spinosa L.) die eerst bloeit en daarna bladeren vormt, verschijnen bij de meidoorn de bloemen na de bladeren.

Crataegus monogyna - eenstijlige meidoorn

De eenstijlige meidoorn
De eenstijlige meidoorn is een struik die vijf tot acht meter hoog kan worden. Soms worden boomvormen gekweekt. De bloesems bloeien in mei-juni, enkele weken later dan de C. oxyacantha. Zoals de naam al zegt, heeft deze soort slechts één stijl, de vruchten hebben dan ook slechts één pitje. De meeldraden zijn violet. De kweekvormen hebben soms dubbele of rode bloemen. De dofrode vruchtjes, die in september-oktober rijp zijn, zijn bijna rond, en met lange lancetvormige kelkblaadjes gekroond. De bladeren zijn veerdelig tot veerspletig gelobd: de ronde insnijdingen lopen minstens tot halverwege de middennerf. De lobben zelf zijn gaafrandig of met alleen tanden aan de top. De struik draagt lange, rechte takdoorns. De soort is meer algemeen dan de tweestijlige, en wordt gevonden in bossen, houtwallen en in de duinen. Het areaal omvat behalve Europa ook West-Siberië en Noord-Afrika.
De Tweestijlige meidoorn
De tweestijlige meidoorn is wat kleiner dan de vorige soort, tot vier meter hoog. De takken zijn zwakbehaard en dragen doorns die tot 2.5 cm lang zijn. De bloesems bloeien in de maand mei. Zij hebben meestal twee stijlen, soms drie of slechts één. De vruchtjes hebben dan ook twee of drie pitjes (zelden één). De meeldraden van de tweestijlige meidoorn zijn roodachtig. De balderen zijn breed-eirond, met drie tot vijf korte gezaagde
lobben (de insnijdingen gaan niet tot halverwege de middennerf). Het areaal van de tweestijlige meidoorn is beperkt tot Europa, waar hij ook minder voorkomt dan de eenstijlige. Als men de tellingen uit de eerste helft van deze eeuw vergelijkt met meer recente, lijkt hij zelfs in aantal achteruit te gaan.

Andere soorten

Over de wereld verspreid komen er een tweehonderdtal verschillende soorten meidoorns voor. Het zijn meestal doornige struiken die over het algemeen tegen wat extremere omstandigheden (bv zeewind)
bestand zijn. In onze streken komen behalve de één- en de tweestijlige meidoorn ook nog volgende, al dan niet gekweekte soorten voor:

Crataegus calycina (Koraalmeidoorn)
Een zeldzame struik, voorkomend in het oostelijke rivierengebied in Nederland. Bij deze soort is vrijwel de gehele bladrand gelobd, en de insnijdingen van de lobben zijn puntig. Deze soort heeft geen geneeskrachtige waarde, net zo min als de volgende.
Crataegus crus-gali (Hanedoorn)
Een brede, goed vertakte struik, horizontaal uitspreidend. Bloeitijd mei, bloemen wit, met 15-20 in een bloeiwijze. Rode vruchten, bladeren omgekeerd eirond, niet gelobd, met gezaagde bladrand. Eén of twee, zeldzaam drie stijlen. Gekweekt.
Crataegus pedicellata
Langzaam groeiende struik, die
op oudere leeftijd ongedoornd is. Bloeitijd mei, vruchten zeer talrijk, rood. Gekweekt.
Crataegus pinnatifida
Sterk groeiend, met meestal ongedoornde twijgen die geelbruin van kleur zijn. De bladeren zijn aan beide kanten op de nerven behaard, gelobd en vrij diep, onregelmatig gezaagd. Bloeitijd mei-juni. Vruchten rood met witten punten en 4-5 stenen, iets peervormig. Blad verkleurd mooi rood in de herfst.

Teelt en Oogst

Crataegus monogyna - meidoornbes. Foto: AnneTanne. Creative Commons LicenseZowel de één- als de tweestijlige meidoorn kunnen uit zaad vermeerderd worden. Wel duurt het vrij lang voor de zaden kiemen, soms tot ruim twee jaar.
Meestal slaat men het zaad direct na rijping gedurende anderhalf jaar in vochtig zand op, buiten doch vorstvrij (stratificatie).
De cultuurvormen worden geënt op de onderstam van C. monogyna.

Een (pas)gezaaide meidoorn die men pas later een definitieve plaats wil geven, moet herhaaldelijk verplant worden om een voldoende compacte wortelkluit te verkrijgen.
De boom vormt immers normaal een penwortel, waardoor hij na verplanten nog moeilijk aangroeit.

De meidoorn is niet kritisch ten opzichte van de bodem. Toch mag deze niet te droog zijn. Het is zelfs niet bezwaarlijk als de bodem in de winter wat nat word.

De meidoorn heeft een voorkeur voor een enigszins kalkrijke grond, die niet té arm is.
Op zeer droge en arme gronden kan men wel meidoornheggen aanplanten, maar bomen en solitaire struiken doen het daar minder goed.
Op een plek in volle zon zal de meidoorn het meest uitbundig bloeien.

Van de meidoorn worden zowel de bladeren, de bloesems als de vruchten gebruikt.
De bladeren verzamelt men in de voorzomer (mei-juni). Ze worden in het donker gedroogd.
De bloemen kan men in mei en juni oogsten, als ze net ontloken zijn. Ze moeten voorzichtig in het donker gedroogd worden, bij een niet te hoge temperatuur (niet boven 35°C). De bloempjes die tijdens het droogproces bruin verkleuren verwijdert men.
De geheel rijpe, rode vruchtjes kan men van half september tot half november plukken. Ze worden eerst in de schaduw gedroogd, daarna bij matige kunstmatige hitte. Hierbij kan het aangewezen zijn om het velletje te kneuzen opdat het droogproces sneller zou verlopen.

(Terug naar boven)

Medicinaal Gebruik

Inhoudstoffen

Blad:
  • meerdere flavonoïden, waaronder vitexine,
    vitexine-4-rhamnoside, quercetine en quercetine-3-galactoside
  • ursol-en oleanolzuur
  • purinederivaten
  • choline en
    acetylcholine
  • organische zuren, waaronder 2-fenylchromoon
    derivaten
  • catechinelooistof
Bloesem:
  • meerdere flavonoïden, waaronder vitexine, vitexine-4-rhamnoside, quercetine en quercetine-3-galactoside
  • ursol- en oleanolzuur
  • purinederivaten
  • choline en acetylcholine
  • organische zuren
  • catechinelooistof
  • etherische oliën, met name anijsaldehyde, waarvan de karakteristieke geur vooral in zonlicht opvalt
  • amines: trimethylamine, fenylethylamine,o-methoxyfenylmethylamine en tyramine
Vrucht:
  • flavonoïden, waaronder vitexine, vitexine-4-rhamnoside, quercetine en quercetine-3-galactoside
  • triterpeenzuren
  • fruitzuren
  • vette olie
  • vruchtsuikers
  • carotinoïden
  • anthocyaan-kleurstoffen
  • tannines
  • vitamine B en C

Illustratie van de Meidoorn in de Flora van Thomé

Eigenschappen

De werking van meidoorn is vooral terug te voeren op de aanwezige flavonoïden. Deze verbeteren de doorbloeding van de coronairen (kransslagaders van het hart) en maken de capillairen (haarvatjes) minder kwetsbaar.

Gebruik

Meidoorn wordt wel de “valeriaan van het hart” genoemd. Inderdaad heeft de plant een duidelijke cardiotonische werking: ze werkt actief in op de hartzenuwen, en doet het hart daardoor krachtiger doch rustiger kloppen.
Bovendien is er een positief effect op de coronairen
en op de hartspiercellen.

Bereidingen op basis van meidoorn worden gebruikt bij “ouderdomskwalen” van het hart, als de hartfuncties verminderen en problemen optreden ter hoogte van de kransslagaders.
Maar ook bij niet-leeftijdsafhankelijk hartklachten wordt meidoorn gebruikt, zoals bij bepaalde ritmestoornissen, hartzwakte na infectieziekten of overbelastingsklachten.
In de nabehandeling van een hartinfarct wordt ook van meidoorn gebruik gemaakt.

Behalve bij ‘objectieve’ hartklachten is meidoorn ook effectief bij subjectieve stoornissen als prikkelbaarheid en angst, alsook bij menopauzeklachten en klachten van neurovegetatieve instabiliteit (met angst, duizeligheid en oorsuizen).

Soms wordt meidoorn aanbevolen bij hoge bloeddruk, maar soms kan meidoorn de bloeddruk juist verhogen. Een zorgvuldige controle is dus aangewezen.

Meidoorn wordt bovendien toegepast bij claudicatio intermittens (hevige pijn in de kuitspieren die optreden na het wandelen van een afstand van hoogstens enkele honderden meters) en bij het Raynaudfenomeen (een abnormale spastische reactie van bloedvaten van vingers en
tenen op bv koude). Ook de Ayurvedische en de Chinese kruidengeneeskunde maakt bij deze problemen gebruik van meidoorn.

Waarschuwingen en contraindicaties

Meidoorn is enkel effectief bij langdurig gebruik, het is absoluut niet giftig en stapelt zich niet op in het lichaam. Toch is een waarschuwing op zijn plaats:
Wie reeds met andere middelen (bv digitalispreparaten) wordt behandeld, dient onder zeer strikte medische controle te blijven als hij met een meidoornkuur start.
Immers, het is mogelijk dat er door het gebruik van meidoorn minder van de andere middelen nodig is, waardoor een relatieve overdosering bestaat, die bij genoemde digitalispreparaten, maar ook bij andere geneesmiddelen, eventueel tot ernstige vergiftigingsverschijnselen kunnen leiden.

(Terug naar boven)

Naamgeving

Meidoornbessen in de winter. Foto: AnneTanne - Creative Commons LicenseDe etymologie van de wetenschappelijke naam van de meidoorn slaat op de aard van het hout: Crataegus is een latinisering van het Griekse Krataios, wat stevig, sterk betekent.
Het is een toespeling op het harde hout van de struik (Vroeger werd een beulshakblok wel eens uit meidoornhout vervaardigd).

Ook de soortnaam heeft bij beide meidoornsoorten een Griekse wortel:
In C. monogyna herken je het Grieks monos = alleen en gunè, gunaikos = vrouw. De bloem heeft slechts één stamper.
In de soortnaam van de C. oxyacantha herken je (alweer) het Grieks oxys = scherp en akantha = doorn, dus een struik met scherpe doorns.

De wel zeer beeldende benaming ‘meidoorn’ behoeft geen verdere uitleg voor wie de doornige struik in de meimaand wel eens in bloei heeft gezien.

Ook in andere talen werd de naam van de meidoorn minstens geïnspireerd op de doornen (F: aubépine, E: Hawthorn, D: Weißdorn.)

Volksnamen

Nederlands: Deur, Deurnboom, Deurnbosch, Doorleer, Doorn, Doornage, Doornbeziën, doornboom, Gijbe, Haagappelboom, Haagbloemen, Haagdoorn, Hagebeam, Hagebeiers, Hagedeurne, Hagedoarn, Hagethoarn, Hakedoorn, Henkulle, Hègedeurne, Hiepdoorn, Jopenboom, Kermiskersen, Kurtsebeiers, Meibloemen, Meitakken, muldertje, Papekannekens, Peerdeweepen, Pikkebezen, Pullekens, Rooie Japenboom, Smeerpotje,
Smoarbeibeam, Spelledoorn, Spillebezie, Spukdoorns, Stennbessen, Steendoorn, Stekelboom, Tuiteboom, Vetpotjes, Vretbeienboom, Wibbelken, Witte Doorn, Zwijnebeiers
Engels: English Hawthorn, Oneseed Hawthorn, common Hawthorn,Mayflower, May tree, Quickset, Whitethorn, Maybush, Mayblossom, Haw, Halves, Hagthorn, Ladies’ Meat, Bread and Cheese tree
Duits: Hagedorn, Hageapfel, Heckendorn, Mehlbeeren, Mehlfäßchen, Christdorn
Frans: Épine blanche, Poire d’oiseau, Senelles, Aubépine à un style, Aubépine à deux styles;

(Terug naar boven)

Geschiedenis en Folklore

De meidoorn is al van oudsher een boom waaraan uitzonderlijke krachten werden toegeschreven, en werd zowel bij de Germanen, de Kelten, de Grieken als de Romeinen als een heilige struik vereerd.

In Griekenland was de meidoorn aan Maia, de Godin van de meimaand toegewijd. In Griekenland en Rome had de meidoorn een rol bij huwelijken: Het hout werd voor toortsen gebruikt, en de bloesems werden in kransen gevlochten.
Tijdens de Anthesteriën, een ritueel ter ere van Dionysos, waarbij ook de doden herdacht werden, werden meidoorntakken gebruikt om de geesten van kwaadwillige overledenen af te weren. Dat is sommige streken in Frankrijk tot recent nog meidoorntakken boven het wiegje van een pasgeborene werden gehangen, zou hier nog een overblijfsel van kunnen zijn.
Dioscorides schreef rond 50 C.E. dat men met de wortel van de meidoorn driemaal op de buik van een zwangere vrouw moest slaan om een vroegtijdige geboorte uit te lokken. Ook aan dit gebruik zijn nog lang herinneringen blijven bestaan, getuige het feit dat in een boek van rond 1800 nog vermeld werd dat men, om een geboorte te bevorderen, men een doornige meidoorntak drie maal op het blote lichaam van de zwangere vrouw moest laten vallen.

De Romeinen wijdden de meidoorn aan Cardia, de beschermgodin van de huisdrempels. Men hing daartoe een meidoorntak aan de huisdeur of verbrandde er een als rookoffer bij de ingang. Ook dit gebruik zou in heel wat streken van West-Europa nog lange tijd hebben voortgeleefd. Een meidoorntwijg bij de deur van de hoeve zou heksen verjagen. In Duitsland diende de meidoorn om de melk tegen beheksing te beschermen, en in andere streken beschouwde men de struik als een bescherming tegen blikseminslag.

Heilige plaatsen werden vaak omringd door meidoornhagen. Zo heeft men doornhagen aangetroffen rond hunebedden, oude Germaanse offerplaatsen en heilige bomen. Na de kerstening bleven deze plaatsen vaak drukbezocht, en heel wat van deze plekken werden dan ook gekerstend. In Oudenaarde staat nog een kapel van O.-L.-V.-ten-Doorn, en ook in Karintië (Oostenrijk) in Eisenkappel is een kerk die nu ‘Maria Dorn
wordt genoemd, maar vroeger ‘Unsere Liebe Frau im Dornach’ werd genoemd (Onze Lieve Vrouw in de Doornhaag).

Van de staf van Jozef van Arimathea werd vaak gezegd dat die uit meidoorn was gesneden, en wel van een struik die in mei en in december bloeide. Te Glastonbury in Engeland, een oeroude heilige plaats van de Kelten, waar later een christelijke kerk gebouwd werd, groeide een meidoorn waarvan men zegde dat hij elk jaar op de vooravond van Kerstmis bloeide. Deze zou afkomstig zijn van de staf van diezelfde Jozef van Arimathea. Die zou in het jaar 63 op verzoek van de apostel Philippus naar Groot-Brittanë zijn gekomen, en bouwde in Glastonbury een kerk. Uit de staf van Jozef groeide daar een Meidoorn, die elk jaar op Kerstavond bloeide.
tot in de tijd van Charles I (1600-1649) bracht men jaarlijks op Kerstdag een bloeiende tak naar de koning. Toen in het jaar 1753 de bloei niet op Kerstavond intrad, verkoos de bevolking van Quainting in Buckinghamshire geen Kerstfeest te vieren, maar wachtte af tot de struik daadwerkelijk begon te bloeien, wat uiteindelijk op 5 januari gebeurde. Overigens zou het hier gaan om een meidoorn-varieteit die inderdaad in zachte winters een tweede maal bloeit.

In het Vlaamse Haspengouw (Brustem, Hakendover) vind men op enkele plaatsen een ‘Spikboom’: het gaat om een meidoorn waaraan men de kracht toeschreef de velden vruchtbaar te maken. Hiertoe moest een takje van de boom of een beetje aarde meegenomen worden naar de eigen akker.
De huidige ‘Spikboom’ in Hakendover werd in 1997 op zo’n 250 jaar geschat. Volgens de legende zou hij een afstammeling zijn van een meidoorn uit 690.

Symbolisch gebruik

In ‘Plantes médicinales et sorcellerie’ van Frédéric Vernet, een boekje over allerhande magische gebruiken in de Provence wordt het volgende (erg omslachtige !) liefdesritueel beschreven:
Laat een kippenhartje langzaam drogen onder een piramide van karton. Zorg ervoor dat de zijden van de piramide naar de vier windstreken zijn gericht, en plaats het hartje op een derde van de totale hoogte. Plaats na drie dagen een fotootje van de persoon op wie je verliefd bent onder het hartje, en steek drie doorns van een meidoorn in het hart. Wacht nog drie maancycli, en het voorwerp van je liefde zal onvoorwaardelijk voor je vallen… Tja…

Aan de hand van het gegeven dat de meidoorn toch vaak met vruchtbaarheid, en geboorte in verband lijkt te zijn gebracht, ligt het voor de hand ook nu nog deze associatie verder te zetten.
Zelf vind ik ook de associatie met bescherming, veiligheid heel vanzelfsprekend.

(Terug naar boven)

Deze buttons respecteren je privacy (zie info):
sig

25 reacties op “Meidoorn – Crataegus sp.

  1. meidoorn voor wat is dat goed en welk is de verpakking en prijs ???

    • Waar het goed voor is, kan je in het stukje hierboven lezen…

      Voor meidoornpreparaten informeer je best bij een apotheker of reformwinkel… dit is geen commerciële site.

  2. Hallo Anne tanne
    Helpt meidoorn ook tegen te lage bloeddruk , en mag dit tijdns de zwangerschap gebruikt worden ?

  3. Onze crataegus laevigata paul’s scarlet heeft bijna alle bladeren laten vallen en oogt dood. Deze zomer zat de boom vol fijn spinrag. Denkt Udat de boom werkelijk dood is? Graag antwoordje. Hartelijk bedankt.
    Mevr. Stijnman

    • Moeilijk te zeggen.
      Het verhaal klinkt als een ‘aanval’ door spinselmotten, maar daarvoor is het nu eigenlijk te laat, die zie je vooral in het voorjaar.
      Als het iets dergelijks is, zal de boom zich probleemloos herstellen.
      Kijk eens op de takjes of er nieuwe knopjes te zien zijn?
      Indien niet, kan je de twijgjes makkelijk doorbreken, of zijn ze heel soepel? Dorre twijgjes zijn dood, soepele twijgjes wellicht nog in leven.

  4. Ik zou willen proberen om een meidoorn te kweken. Ik vroeg me af of de vruchten de vrieskou moeten gehad hebben om te kunnen kiemen. Ik lees in de tekst dat het moeilijk zal zijn en dat het lang zal duren.

    Heeft u enige tips voor de kweek?

    • Het zaad van meidoorn is hardschalig en daarom duurt het relatief lang voordat het kiemt. Je moet de rijpe vruchten schoonmaken, dus het vruchtvlees er af halen. Daarna heeft het harde zaad koude, warmte en vocht nodig …en tijd… zodat de harde zaadhuid “zachter” wordt en het embryo zich begint te ontwikkelen. Je kunt het zaad gewoon in de grond stoppen, maar dan wel goed markeren waar je het in de grond gestopt hebt, want er gaan twee winters overheen, dus zaad wat je dit najaar 2013 in september-oktober plukt en in de aarde stopt zal in het voorjaar 2015 kiemen. Er zijn wel bepaalde trucjes om het te versnellen, bijvoorbeeld het zaad afvijlen of kort in verdund zwavelzuur leggen om daarmee de harde aadhuid aan te tasten, maar vooral het laatste is risicovol omdat ook het binnenste kan worden aangetast. Kwekers stoppen grote hoeveelheden zaden in grote bakken met een aardemengsel en zetten het onder meer of minder geconditioneerde omstandigheden weg om het het najaar voorafgaand aan de kieming uit te zaaien (stratificeren).

  5. ik hebeen hoge bkoeddruk en wil nu Meidoorn capsules gaann gebruiken.Van de de chemische pillen van de dokter heb ik veel last.Wue heeft baat Bij meidoorn? dank Carolien

    • Het spijt me, maar ik ga zelden in op vragen naar de behandeling met kruiden van kwalen allerhande. Ik ben hierin absoluut onvoldoende geschoold, bovendien is het onmogelijk om op afstand een goede diagnose te stellen, laat staan een verantwoorde behandeling te starten.

  6. Mijn man reageert met een allergische reactie wanneer hij is geprikt door een meidoorn stekel. Vandaag ook weer tijdens het snoeien een stekel in zijn vinger en gelijk een rode zwelling die vaak lang aanhoud. Is hier bij iemand iets over bekend en wat valt er aan te doen, behalve voorzichtig zijn tijdens het snoeien?

    • Ik ben aan het zoeken naar antwoorden op o.a. de vraag van Janny Maat.
      Helaas heeft nog niemand gereageerd.
      Ook ik ben gisteren tijdens het snoeien van een oude meidoornhaag geprikt in de knokkel bij mijn rechter pink. De doorn was afgeknapt en die heb ik er met een naald uitgehaald. Maar gisteravond werd mijn hand helemaal dik en vannacht en nu nog steeds is mijn hand erg gevoelig en mijn pink kan ik bijna niet bewegen. Ik herinner me van vorig jaar dat ik dat ook wel eens in mindere mate heb gehad als gevolg van een afgebroken doorn van een meidoorn.
      Wie kan hier meer over vertellen? Ook van een vriend hoorde ik dezelfde verhalen, het lijkt dus op een allergische reactie.
      Zit er een soort gif in die doornen?

      • Ik ben even aan het googlen gegaan, en inderdaad vind ik wel wat gegevens over mogelijk allergische reacties op meidoorn.
        In een artikel getiteld ‘How dangerous are the thorns on a hawthorn tree‘ lees ik

        Thorn Wound Dangers

        With their sharpness and size, a hawthorn tree’s thorns can cause serious wounds. When pruning, heavy gloves and goggles should be worn. There have been cases of eye scratches from the thorns that have led to blindness. Contact with thorns can also cause puncture wounds in the skin. If you are wounded by the thorns you should get a tetanus shot if you have not had one in the last 10 years.

        Allergic Reactions

        Not only can a scratch or puncture wound from a thorn cause pain, some people can be allergic to hawthorn thorns. Those who are allergic may have intense pain that lasts for several days and swelling around the injury. Antihistamines can help with allergic reactions, but if the injury does not improve within a few days, a doctor should be consulted.

        Bacterial Infections

        Plant pathogens on the thorn have also caused infections in those with hawthorn puncture wounds. In one case, a child developed septic arthritis due to the bacteria Curtobacterium after being punctured by a coxspur hawthorn thorn. Another child was infected with the bacteria Pantoea agglomerans and Enterobacter cloacae after injury from a thorn that lodged under her skin.

        AnneTanne recently posted…Zoek de verschillen…My Profile

  7. Ik heb een meidoornhaag van 2,5 jaar oud. Doet het heel goed. Staat ook volop op het zuiden. Maar helaas heb ik tot nu toe maar twee trosjes bloesem gespot. Wie weet waar dat aan ligt?

    Visscher

    • Wellicht is je haag nog iets te jong… Een meidoorntje van 2-3 jaar oud is hooguit een puber, ik denk niet dat die al bloeit…
      En is het de bedoeling dat het een (geschoren) haag of een (losse, ongeschoren) heg/houtkant wordt? In principe wordt een meidoornhaag geschoren ten laatste in de eerste helft van april, precies om te vermijden dat die in bloei komt. (Wettelijk is dat eigenlijk zelfs verplicht – zeker in streken met commerciële fruitteelt – vanuit het idee dat perenvuur zich vanuit meidoorns naar perelaars verspreid. (Lees hierover echter mijn oude blogpostje over de Mythe van het Perenvuur.)

  8. AnneTanne bedankt voor je snelle reactie. Ik wacht dus maar geduldig af.

    Ik heb de afgelopen jaren de haag 3x per seizoen getrimd om een mooie volle haag te krijgen. En ik hoop dan ook dat hij van onder wat voller gaat worden. Misschien nog tips?

    Martine Visscher

  9. Zijn de bessen geschikt om sap van te maken? Te gebruiken bij b.v grote spanning of stress?

    gr. Tinus

    • Heb je al wel eens een paar meidoornbessen geplukt en geproefd Tinus? Dan zou je allicht het antwoord weten…
      Meidoornbessen zijn erg droog (vergelijkbaar met bv lijsterbessen, maar met een nog net wat grotere pit… Om een glaasje sap te hebben mag je al heel wat kilo’s bessen plukken, en die besjes zijn erg klein.
      De bessen worden soms wel gemengd met gelijke delen appels, en daar wordt dan moes, en eventueel jam van gekookt. Maar sap… Ik zou er in elk geval niet aan beginnen! Maar misschien zie jij niet tegen het vele werk op?

  10. Anne Tanne,
    Leuke site.
    Om Tinus verder te helpen…. ik heb meidoorn in de sappan gedaan en zo het sap onttrokken. Niet veel werk en een hoge opbrengst.Ik wil niet commercieel overkomen maar een sappan is echt een aanrader.
    Groet,
    Jan

  11. Goedenmiddag, ik heb een vraag over mijn meidoorn.
    Hij staat best heel mooi en groeit ook hard.
    Alleen valt het me op dat hij wel heel veel blad heeft en weinig bloesem. Is daar wat aan te doen?? Ik vind dat nl. zo jammer. Misschien komt hij iets te kort of is er wat anders mis. Ik hoop dat u me helpen kunt. Vr. Gr. Marianne Stolk.

  12. De lente is mijn favoriete seizoen. Alle knoppen, in het najaar al vol belofte te zien, bersten open, bloemen van fluitenkruid sieren met koolzaad de randen van sloten en plassen, en nu in mei worden die kleuren aangevuld met de stralende margriet, de scherpe boterbloem, de laaiend rode klaproos en … noem maar op. Overal is nieuw leven: lammetjes, kleine bolletjes dons achter moeder eend of gans of fuut of … Jonge haasjes en konijntjes halen gekke toeren uit op het veld en jagen kleine weidevogeltjes uit hun beschutting. Overal in mijn wijk in Zoetermeer staat een rozerood gevuld bloemige boom (of heester?) te bloeien, waaraan ik nooit doorns (of stekels) ontwaarde. Volgens mijn ouders is het een rode meidoorn. Het blad lijkt wel heel erg op dat van de meidoorns, maar de bloempjes heb ik nergens kunnen vinden. De harde wind van de laatste dagen leverde me een vers afgebroken takje op, dat nu naast me staat te pronken. Is het inderdaad een meidoornachtige? Graag hoor en zie ik iets van iemand die er meer verstand van heeft dan ik 😉

  13. Beste Anne,
    mooie informatie.

    voor degenen die zelf meidoorn willen gebruiken.
    Je kunt een handvol bessen in jenever trekken voor 21 dagen en daarvan 1 theelepel in thee of water oplossen en drinken.
    Dit kan preventief. Ook thee trekken van verse besjes gaat prima.

    Succes,

    Indra

  14. Geachte
    Ik heb onlangs onder andere haagplanten eenstijlige meidoorn aangekocht
    Aan wat kan ik deze herkennen?De plant is zonder bladeren.
    Bij voorbaat dank

    • Bedoel je hoe je de meidoorn kan onderscheiden van de andere haagplanten, of hoe je eenstijlige van tweestijlige zou kunnen onderscheiden?
      Zonder te weten welk de andere haagplanten zijn, is het moeilijk te zeggen welk de onderscheidende kenmerken zijn.
      De meidoorn heeft in elk geval takdoorns (dus geen stekels zoals een roos – ik schreef eerder over het onderscheid tussen doorns en stekels)

      Is meidoorn de enige ‘doorn’plant in je verzameling, dan is het dus gemakkelijk… maar als je bv ook sleedoorn hebt, word het al wat lastiger. Ik kan zo op het zicht een meidoorn- van een sleedoornplantje onderscheiden, maar om dat dan in woorden uit te drukken (vergelijk het met het kunnen onderscheiden van twee broers die erg op elkaar lijken – als je ze naast elkaar ziet is het gemakkelijk om te zeggen: dat is Jef en dat is Jan, maar om aan een onbekende uit te leggen hoe Jef er uit ziet en hoe Jan, dat is al een stuk lastiger).
      Sleedoorn heeft een zwartere bast (‘Blackthorn’ in het Engels), en heeft rechtere twijgen dan meidoorn.
      AnneTanne recently posted…ThuiskomstMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge