Klaar voor de ontvangst…

Klaar om te planten.
De serre dan toch, die is bijna klaar om de tomatenplantjes welkom te heten.
De plantjes zelf, die hou ik voorlopig nog een beetje binnen…

Zoonlief heeft vakantie (manlief trouwens ook), maar ondergetekende was vorige week elke dag weer vroeg uit de veren om te gaan werken.
En dus lag er elke dag een vriendelijk briefje op de ontbijttafel, met behalve mijn welgemeende wensen voor een plezante dag, ook een paar taakjes stonden. (Anders bestaat het gevaar dat zoonlief ’s morgens vroeg per ongeluk voorbij de computer loopt, en daar dan de rest van de dag aan vast blijft plakken. Als je hem daarentegen met een zoet lijntje buiten krijgt, is hij daar urenlang in de weer.)
En dus stond er elke dag: ‘één kruiwagen compost naar de serre brengen’. En geef toe, dat hij zich voorbeeldig van zijn taak gekweten heeft. De compost werd netjes gezeefd, en in een mooie egale laag aan weerskanten van het pad neergevleid.

Het achterste stukje van de serre (of het voorste, het is maar hoe je het bekijkt) is nog niet helemaal klaar: rechts staat een massa kervel, in de winter gekiemd (uit het zaad van de planten die we vorig jaar lieten doorschieten), en rechts staat nog sla – en als je goed kijkt – daarachter nog een beetje veldsla die bijna in bloei is. Ik vermoed dat ook de sla zal doorschieten voor het tijd is om de tomaten te planten, dus dan gaat die ook nog weg.

Haws-gieter

En net als muggenbeet wil ik hier toch even met onze gieter pronken. Nee, het is wel niet zo mooie zinken, maar het is een heerlijk werktuig…
Het is een plastieken versie van de Engelse ‘Haws’ gieters. Het is een ‘long reach’ gieter, bedoeld om met gemak ook vrij ver van het pad te kunnen gieten, maar door het ‘handvat’ tussen gieter en tuit is ie ook heel gemakkelijk te dragen. Niet zo zwaar (en zo duur) als het metalen origineel, maar wel met de hele fijne broes die de Haws gieters beroemd maakte.

‘Fine as rain’ noemt Haws het effect van hun broezen, en inderdaad, ik heb nog nooit eerder een gieter gehad waarbij je echt het gevoel had dat je een zacht lenteregentje op je planten liet vallen…

Deze buttons respecteren je privacy (zie info):
sig

15 thoughts on “Klaar voor de ontvangst…

  1. Iets wat ik me nu al een paar weken afvraag, en waarschijnlijk weet jij wel een antwoord. Hoe dicht zet je die tomaten bij elkaar in de serre? Ik heb een vak van 90 op 90 voor de tomaten voorzien en nog zo’n vak voor de kerstomaten. (weinig waarschijnlijk) Ik weet alleen niet goed hoeveel planten ik voor mezelf moet houden en hoeveel ik er ter adoptie mag zetten.

  2. Wat een bijzonder mooi grote serre (en gieter 😉 ). Vreselijk hé, zo’n mooi weer en die tomatenplanten nog niet mogen buiten zetten. Ik geef toe dat ik verschrikkelijk in de verleiding kom om het toch te doen (ik heb toch van ongeveer elke soort dubbel van wat ik echt nodig heb). Met een beetje geluk komt er geen nachtvorst meer, toch? …
    @hoow: de mijne staan op zo’n halve meter van elkaar af. Op een vak van 90×90 kan je (in de ‘hoeken’) vier planten zetten denk ik.

    1. Mijn plantjes waren voor ik naar Italië vertrok nog wat te klein… en zelfs nu aarzel ik toch nog lichtjes… eerst even de nachttemperaturen in de gaten houden: in de Kempen koelt het erg af hé!

  3. … just say when 😉

    (nachtvorst niet, maar de nachten blijven toch nog redelijk koud zulle, en het verschil tussen de twee tegenwoordig groter dan anders)

    de haws gieter, zo’n typische uitstellertje, waar je eerst voor twee keer het budget aan gietdingen koopt voor je voor the real deal gaat 😉

    1. Gisteren heb ik dan toch besloten om mijn tomaten naar de serre te verhuizen… overdag dan toch.
      Dus dat betekent elke morgen en elke avond een aantal keren op en neer lopen tussen tuin en serre om de bakken te verhuizen.
      En inderdaad… vannacht was het hier in de Kempen toch zo’n 20 graden kouder dan gisteren overdag.

  4. Hier staan de tomatenplanten al een hele tijd in de serre. Binnenkort mogen ze toch naar buiten hoor, heb er toch veel teveel van, we kunnen maar eens proberen, vriezen zal het wel niet meer doen.
    Hier staan ze ook op ongeveer een halve meter van elkaar.

    Wat een grote serre zeg, in de mijne staan nu 4 tomatenplanten in bakken, dat is zo ongeveer het maximum 🙂

    Die gieter ziet er inderdaad héél degelijk uit, eens kijken of we die hier ook kunnen vinden, want het gieterke waar ik nu mee werk heeft toch z’n beste tijd gehad … . In deze droge tijden kunnen we dat goed gebruiken!

  5. Pingback: Het cadeau

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.