Tomaten… eindelijk | Tomatoes – at last

(to english text)

Ik denk dat ik wel de laatste in de rij ben, maar uiteindelijk heb ook ik afgelopen maandag mijn tomaten geplant.
Ik had ze gezaaid in de living, en daar groeiden ze voorspoedig. Na het verspenen waren ze verhuisd naar een licht plekje onder het dakraam op de (onverwarmde) overloop, en daar ging het aanmerkelijk minder hard vooruit.
Na nog een keer verpotten stonden ze overdag in de serre, om – als er nachtvorst voorspeld werd ’s avonds naar de serre te verhuizen. Gezien het aantal schalen met potjes en de afstand tussen serre en garage, was dat ’s morgens en ’s avonds een wandeling van telkens een halve kilometer.
En intussen bleven de plantjes aarzelen. Echt groeien leken ze nog nauwelijks te doen, en ik was dan ook behoorlijk jaloers op de grote planten die ik op de foto’s van Bart zag.
Maar het lijkt alsof de plantjes een zucht van opluchting hebben geslaakt nu ze in volle grond staan, want hoewel ze – eenmaal geplant – plots nog kleiner leken dan hun collega’s die nog in potjes stonden, zien ze er na twee dagen al forser uit dan de nog resterende potplantjes (60 staan er nog te wachten op nieuwe ‘baasjes’ – waarvan 14 nog niet ‘toegewezen’.

Ik heb de tomaten dit keer – na suggestie van Moustache Transparante – in twee greppels geplant. Net zoals Moustache ben ik niet iemand ‘van het al te dikwijls watergeven’. Ik ga er van uit dat tomaten uiteindelijk afkomstig zijn uit midden-Amerika, waar ze kiemen op het einde van het natte seizoen, om dan uit te groeien en vrucht te dragen in het droge seizoen. Vorig jaar – het eerste jaar dat ik écht tomaten kweekte – heb ik ze de eerste weken (bijna) dagelijks gegoten, om langzaamaan over te schakelen naar een wekelijkse (maar overvloedige) gietbeurt. Door infrequent maar veel te gieten hoopte ik de planten te dwingen hun water ver en diep te gaan zoeken.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik vanaf half augustus zelfs heel weinig goot, terwijl mijn tomaten toch overvloedig vrucht bleven dragen, tot ver in oktober.

Vraag je je af wat die rij gieters daar op de foto doet? Als ik ’s avonds de tomaten heb gegoten, vul ik de gieters meteen weer met regenwater, zodat het in de loop van de dag kan opwarmen tot de temperatuur in de serre. Met deze koude dagen heb ik immers het gevoel, dat die tomaten mij niet dankbaar zouden zijn met een dagelijkse klets koud water over hun voeten. De gieters staan verdeeld over de serre (op de stapstenen in de bedden), zodat ik als ik giet niet extra heen en weer moet lopen… Gemaksmens weetjewel!

Ik heb 19 verschillende rassen, 26 planten in totaal.

  • Gold nugget
  • Ananas noire
  • Black cherry
  • Big Ben
  • Rhoades Family Heirloom
  • Black & Red Boar
  • Brandy Wine
  • Beauty King
  • South-American Banana
  • Erdie’s Family Oxheart
  • Absinthe
  • Yellow 1884
  • Purple Dog Creek
  • Cherokee Green
  • San Francisco Fog
  • Laura Irish
  • Cynthia’s Black Oxheart
  • Red Gold Stripe
  • Blueberry

(De paprika’s – twee gekochte planten – staan er ondanks de kou intussen heel florissant bij!)

Eventually I planted my Tomatoes

I think I’m one of the last gardeners to do so, but last Monday I have planted my tomatoes in the greenhouse.
After sowing I had them in the livingroom for a few weeks, and after pricking, I moved them to a clear – but unheated – spot upstairs. When I transplanted them again a few weeks ago, they moved in pots to the greenhouse, but when frost was expected, I moved them indoors again. (Due to the amount of planttrays, and the distance between house and greenhouse, that was a 500 yards walk in the morning and in the evening.)
And meanwhile, the plants didn’t seem to grow. Looking at the plants on the pictures of Bart’s blog, I really was a bit jealous.
But it seems the little plants feel really happy now they are planted at last. While planting, they looked even smaller and more vulnerable then their twins that were still potted, but after only two days, they already look sturdier than their potted collegues (I still have 60 plants left.)

After reading Moustache Transparente’s blogpost, I planted the tomatoes in two trenches. Just like Moustache, I don’t llike to ‘overwater’ my tomatoes. Those plants come originally from Mexico, where the seeds germinate at the end of the moist season, and the plant grows and the fruits ripen in a much drier period.
Last year, I watered them (almost) daily in the first few weeks, and then changed to a regimen of watering them weekly, and with lots of water (that way, I hope to force them to search water far and deep). From august onwards, I only gave them water once in 3-4 weeks, and that didn’t seem to be a problem: I had tomatoes in abundance until October.

And that row of watering cans on the picture? Well, I water my tomatoes in the evening, and immediately refill the cans with (cold, so cold) rain water. The water in the water-budd is still ice cold, and I’m sure the tomatoes don’t like to have their feets soaked in cold water every night. But after a day in the greenhouse, the water has warmed, and I hope that helps the plants not to experience a growth-stop due to transplanting. I have the watering cans on regular distances, so that I don’t have to drag them around while watering the plants.

Apart from the tomatoes, we have a few bell pepper plants (not self sown), and they look marvellous already.

And tomatoes? I have 19 different varieties, totaling 26 plants.

  • Gold nugget
  • Ananas noire
  • Black cherry
  • Big Ben
  • Rhoades Family Heirloom
  • Black & Red Boar
  • Brandy Wine
  • Beauty King
  • South-American Banana
  • Erdie’s Family Oxheart
  • Absinthe
  • Yellow 1884
  • Purple Dog Creek
  • Cherokee Green
  • San Francisco Fog
  • Laura Irish
  • Cynthia’s Black Oxheart
  • Red Gold Stripe
  • Blueberry
Deze buttons respecteren je privacy (zie info):
sig

18 thoughts on “Tomaten… eindelijk | Tomatoes – at last

  1. …écht…je bent niet de laatste hoor! Heb zulke jeukende tuin-vingers maar er staan nog flink wat on-uitgepakte verhuisdozen en t kleine jongetje hier verdient óók aandacht om te groeien… Ik geniet dus maar even van met jou mee… Ziet er heerlijk uit… Geniet t!
    .-= laatste blogbericht: corner view: Statue =-.

  2. Als het warmer wordt dan kan er beter ’s morgens water gegeven worden. Indien er toevallig waterdruppels op de bladeren komen, dan drogen die snel op, zonder gevaar voor tomatenplaag.
    Volgens het huidige weer denk ik dat 1 of 2 maal per week water geven voldoende zou moeten zijn.
    In een te natte grond krijg je gemakkelijker gele bladeren.

    Een mooie reeks van verschillende tomatenrassen heb je staan.
    En nu maar wachten op warmere nachten en meer zon overdag…
    .-= laatste blogbericht: Wildopslag bij fruitbomen verwijderen. =-.

  3. Ik ben zeker laatst-st. ’t zal van het weer afhangen maar ik mik op volgend weekend (als het tenminste een beetje warm wil blijven deze week want de planten moeten nog afharden). Mijn tomaten zijn in de tunnel gezaaid (koud dus) en lopen dus wat achter op die warm gezaaide exemplaren. Maar stevig zijn ze wel en die achterstand lopen ze wel in (dat deden ze de vorige jaren toch).
    .-= laatste blogbericht: meimaand rokjesmaand =-.

    1. Ik had binnen gezaaid, maar behalve een korte periode in de woonkamer hebben ze vervolgens onverwarmd boven gestaan, en vervolgens al vrij snel naar de serre (en elke nacht dat er vorst dreigde de hele zooi naar binnen dragen dus…).

      De mijne zijn dus echt mini als je ze vergelijkt met die van 666bbq, maar als hij zegt ‘niet te veel afstand tussen de oksels’, dan zit dat hier wel snor 😉

  4. zo “mini” lijkt die van de foto toch ook niet meer 😉 drie ‘echte’ bladeren en de groeitop.
    ik had ze ook graag bijgehouden voor dit weekend, was beter geweest want het is echt nog koud voor de planten (zie het artikel hierboven) … planningen en de grillen van de natuur (en veel hooi op de vork), het zijn serieuze hindernissen voor de quasi weekend-gardener.

    ik geef ook nooit meer dan één keer per week water aan de tomaten, dat gaat vanzelf, zeker als je de planten wat dieper verplant (en een mens kan al eens op vakantie zonder dat hij alle buren moet mobiliseren voor een beurtrol watergiften).
    Als ik zie hoe de eerste oksel van het plantje hierboven bijna mee in de grond zit, vermoed ik dat jij ze toch ook dieper zet (dat blad zou ik er durven afpitsen precies). Gewoonlijk is mijn regel “zo diep als ge durft”, maar daar moet je met dit koud voorjaar (en dus grond) toch mee opletten (zeker geen 40 cm verticaal nu).
    .-= laatste blogbericht: en weg zijn ze : wit, geel, oranje, rood, roze, zwart en … blauw =-.

    1. Inderdaad, ik plant ze ook dieper, en dat in verschillende stadia:
      -eerste verspeenbeurt: tot net onder de kiemblaadjes in de grond.
      -tweeder: kiemblaadjes weg, en nog wat dieper.

      -uitplanten: tot net onder de eerste echte bladeren, en als die er niet meer fris uitzagen gingen ze er al meteen af.

      Ik was van plan om als ze weer wat uitgegroeid zijn de greppel een beetje dicht te gooien, en inderdaad de onderste bladeren bij de meeste weg te halen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.