Tessenderlo: De drukte ontlopen in Gerhagen

De drukte ontlopen in Gerhagen

Afstand: 8 km
Wegen: hoofdzakelijk onverharde maar goed begaanbare wegen, aan het begin en het einde wat verharding.  Let daar op voor passerende fietsers!
Moeilijkheidsgraad: gemakkelijk.
Park&Hike: Er is volop parkeergelegenheid aan het bosmuseum van Gerhagen (maar tijdens de Corona-lockdown moesten we zoeken naar een parkeerplekje.)
Openbaar Vervoer: We dachten een bushalte te zien op de parkeerplaats aan de doorgang naar het bosmuseum, maar hierover vond ik later nergens iets terug.
Horeca: Wij deden deze wandeling in de periode van de Corona-lockdown, maar daarbuiten vind je in de omgeving van start/eindpunt keuze genoeg.

Ons oordeel?

Gerhagen is een erg mooi en goed beheerd natuurgebied.  Dit kent echter – zeker in corona-tijden – zijn prijs onder de vorm van veel bezoekers.

De wandeling die ik hier beschrijf is ter plekke en uit improvisatie geboren: de route die ik thuis had uitgestippeld, volgde vaak delen van gemarkeerde wandelingen (de plaatselijke stiltepaden, het knooppuntennetwerk en de GR 561).  Om echter de drukte zoveel mogelijk te ontlopen paste ik die route aan, en waar het enigszins mogelijk was, volgden we paden die niet als wandelroute gemarkeerd waren.   Het resultaat was een erg mooie wandeling waar we toch niet te veel volk tegenkwamen.

We hebben trouwens de indruk dat – bedoeld of onbedoeld? – de allermooiste plekjes van het gebied niet op het trajekt van bewegwijzerde routes liggen, waardoor je je op die plaatsen (bv aan de mooie Pinnekensweier) toch bijna alleen kon wanen.

Let op: het gebied rond de Pinnekensweier is een broedgebied en daarom van maart tot augustus niet toegankelijk!

Routebeschrijving

Vanaf de parking van Gerhagen volgen gaan we voorlopig in noordwestelijke richting over een verhard pad richting knooppunt 192.  (Het ‘Stiltepad groen’ loopt ook kort in die richting, maar buigt al snel af naar links.  Hier nog rechtdoor dus.). Bij ‘De Peerdenposterij’ gaan we linksaf, en verlaten daarmee het gemarkeerde pad.  De drukte wordt meteen al een stuk minder.  In het door een hek afgezette bos aan de linkerkant zie je wel regelmatig honden en soms hun baasjes lopen.  Dit is een ‘losloopbos’ voor honden, en wellicht de verklaring waarom je tijdens de rest van de wandeling iets minder honden zal tegenkomen, die meestal ook netjes aangelijnd zijn.

Na ongeveer een 400 m houden we aan een splitsing links.  Heel kort zien we de markering van het ‘Stiltepad blauw’, maar dat buigt al snel naar links, terwijl wij pas 200 m verder een smal pad linksaf nemen.  Iets verderop steken we het bredere pad (Stiltepad groen) over.  Mocht je deze wandeling maken tussen maart en augustus, dan mag je hier niet rechtdoor.  Je volgt dan voorlopig het Stiltepad naar rechts, tot je (zie verderop) weer kan aanpikken op de hier beschreven route.
Wij arriveren iets verder in het open gebied rond de Pinnekensweier.  Aan een kruispunt van paden gaan we naar links, en maken een grote bocht rond het ven, waarbij we de bosrand volgen.  Aan een T-kruispunt houden we rechts, en na ongeveer 300 m bereiken we opnieuw een drukker pad (Stiltepad groen) dat we naar rechts volgen.  Aan de splitsing 50 m verderop houden we links, en opnieuw 100 m verder nemen we het linksaf pad dat in west-zuidwestelijke richting de heidevlakte doorkruist.  We laten de relatieve drukte van het stiltepad weer achter ons.  (Heb je de Pinnekensweier noodgedwongen links moeten laten liggen, dan kom je van de andere kant op dit punt terecht.  Je gaat daar dus rechtsaf!)

Het smalle zandpad loopt eerst door de heidevlakte, en gaat dan, over een zandbultje heen, het bos in.  Al snel komt ons pad uit op een breder pad dat we naar links volgen.  We zitten opnieuw op het Stiltepad blauw, dat iets verderop van rechts komt.  Aan dat kruispunt blijven we voorlopig even rechtdoor gaan, richting knooppunt 320. We blijven het knooppuntennetwerk echter niet volgen, maar gaan ongeveer 250 m verder opnieuw een smal bospad in.  Dit volgen we rechtdoor, tot we aan het eind ervan een hek/omheining ontwaren.  Het pad loopt daar dood, maar een goeie 50 m voor je aan dat hek komt, gaat er een pad linksaf.
Na een halve kilometer komen we aan een breder, gemarkeerd, en dus ook drukker pad.  We gaan naar rechts en vrijwel meteen weer naar links.  Ook dit pad is gemarkeerd en druk bewandeld… 
Na 100 meter nemen we het pad naar rechts, en komen aan de Gerhagenvijver, een mooi gelegen gemeentelijke visvijver.  Via de zuidelijke oever wandelen we langs de vijver, en komen aan het andere uiteinde van de vijver op een brede bosweg die we naar rechts volgen (GR 561 – knooppunt 195). We volgen aan knooppunt 195 nog steeds rechtdoor de GR markering (en knooppunt 196).  Na ongeveer een halve kilometer, nadat we het jeugdkampencentrum ‘Het Jagershuis’ gepasseerd zijn, nemen we het pad dat naar links gaat.  Al snel komen we aan de rand van een prachtige heidevlakte. We volgen een stukje de omheining tot aan het toegangspoortje, en gaan daar het gebied binnen.  We volgen een pad dat min of meer de rand van het gebied volgt, om in de noordoosthoek van de heivlakte over een overstapje de omheining weer over te gaan.  

Vanaf hier wordt de weg breder en vaak verhard, en is het uitkijken voor fietsers en in mindere mate voor auto’s.  We gaan naar rechts en 200 m verderop naar links (Jagersweg).  Aan het T-kruispunt iets verderop komen we weer op het wandelknooppuntennetwerk, en gaan we richting 315 – 306 – 305.
Aan knooppunt 305 gaan we heel kort rechtdoor in de richting van 112, maar we volgen NIET het verharde rolwagenpad maar houden meteen rechts en nemen het Stiltepad groen, dat we na 200 m al naar rechts verlaten.  100 m rechtdoor, en aan een iets breder pad even naar links en meteen opnieuw een smal bospad naar rechts.  Dit pad loopt parallel met een drukker bewandelde weg, die we 200 m verderop vervoegen, en we zijn weer op de parking aan het beginpunt…

Wandelknooppunten:
Hoewel er in dit gebied wandelknooppunten zijn, is deze wandeling ontstaan in een poging gemarkeerde (en dus druk bewandelde) trajekten zoveel mogelijk te vermijden.  Enkele korte stukjes lopen over het knooppuntennetwerk, maar de mooiste stukken van de wandeling mis je, als je je tot dat netwerk beperkt…

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.