Zoutleeuw: meer dan alleen Het Vinne

Bethaniakapel

Zoutleeuw - Meer dan alleen Het Vinne

Afstand: 11,5 km
Hoogteverschillen: een vrijwel vlakke wandeling
Ondergrond: Over het algemeen goed begaanbare onverharde en zeer verkeersluwe verharde wegen.  De paden rondom het Vinne kunnen in natte periodes wellicht modderig zijn.
Duur: 3 u
Moeilijkheidsgraad: technisch niet moeilijk, te doen voor iedereen met een goede conditie.
Markering: Vaak gebeurt het niet, maar achteraf merkte ik, dat mijn wandeling zo goed als volledig over het knooppuntennetwerk liep.
Dit zijn de knooppunten met vertrek aan Het Vinne: 304 -307 – 306 – 344 – 345 – 308 – 309 – 347 – 310 – 36 – 35 – 31 – 3 – 37 – 38 – 39 – 300 – 301 – 304 
GPX: downloadlinks onder het kaartje.
Park&Hike: er is een ruime parking aan het Vinne (die bijna helemaal vol stond toen wij de wandeling maakten).
Openbaar Vervoer: Tot mijn verbazing kan je niet met het openbaar vervoer naar Het Vinne.  Je kan de wandeling echter ook starten in Zoutleeuw zelf op de Grote Markt.  Daar is een bushalte voor de lijnen 23, 25, 560, 561 en 563.
Horeca: Aan het provinciaal domein is er bistro ‘Het Vinne’, en ook in Zoutleeuw zelf is er wat horeca.  Op de zondagnamiddag dat wij er wandelden vonden we ‘De Cleyne Tafel‘, tegenover het Gasthuis open, en ook de Leeuwenaer op de hoek van Ridderstraat en Beekstraat was open.
Erfgoed: De motte Castelbergh vlakbij Het Vinne, het stadhuis en de lakenhal van Zoutleeuw, en ook de Sint-Leonarduskerk, en de Bethaniakapel iets buiten de stad.
Natuur: Het Vinne is het grootste natuurlijke binnenmeer in Vlaanderen, en alleen daarom al de moeite waard…
Honden: (steeds onder voorbehoud: ik heb zelf immers geen hond) overal toegelaten, maar aan de leiband want je komt door natuurgebied.
Beste periode: Wij wandelden op een zonnige novemberzondag, en waren erg enthousiast over de wandeling.  Maar wellicht geeft de bloesemtijd er nog iets extra’s aan: je komt immers langs verschillende boomgaarden, ook met hoogstamfruitbomen.

Ons oordeel?

5/5

Over het algemeen houden wij niet van vlakke wandelingen…
Dat wij toch heel erg enthousiast waren over deze route wil dus echt wel iets zeggen!
En om heel erg eerlijk te zijn: Het Vinne is natuurlijk een heel mooi gebied, maar we hebben minstens zoveel genoten van de rest van het traject.

Bij de start van de wandeling vreesden we overigens dat we continu andere wandelaars voor en achter ons zouden hebben.  De route door het Vinne is immers grotendeels een lus rondom het meer. Maar blijkbaar lopen de meeste bezoekers hoogstens over het pad aan de westelijke oever van het meer, want nadat we na een halve kilometer afbogen naar het oosten zagen we nog nauwelijks andere wandelaars.  Zelfs aan de vogelkijkhut waren maar een paar mensen.

Routebeschrijving

Vogelkijkhut - Het Vinne

Geen turn-by-turn beschrijving… Je kan ofwel de gps-route volgen in je favoriete app, of je volgt het knooppunten netwerk…

We vertrekken met een lus die in wijzerzin bijna volledig rond Het Vinne gaat. Aan de noord-oostelijke oever kan je via een vlonderpad even tot aan de vogelkijkhut. Van hieruit heb je het mooiste zicht op het meer: op andere plekken groeit het riet zo hoog dat het water nauwelijks te zien is.

Het Vinne vanuit vogelkijkhut

Even voorbij de vogelkijkhut loop je eerst door een jong bos, daarna langs de bosrand met aan de andere kant weides met (toen wij er wandelden) schapen en hoogstamfruitbomen.

Na opnieuw een stukje vlonderpad bereiken we tenslotte de zuidelijke rand van het meer, en daar nemen we al snel een pad dat ons uit het provinciaal domein wegleidt.
We komen op ‘voetweg 50’ en volgen die een stukje naar het oosten, om, aan de rand van een laagstamboomgaard rechtsaf te gaan. Het pad brengt ons in de richting van de bebouwing. 
Als we aan de Sint-Truidersteenweg komen volgen we die een stukje naar links, om al snel de straat rechts te nemen.
Dit weggetje kruist na een goeie halve kilometer een kaarsrecht verhard pad, dat overduidelijk een vroegere spoorweg is.  We volgen die route (GR-markering) rechtsaf in de richting van Zoutleeuw.
Aan een kruispunt met rotonde blijven we nog even rechtdoor gaan tot we een kasseibaantje kruisen waar wegwijzers heel uitnodigend rechtsaf wijzen naar ‘Horeca Zoutleeuw’.

Het traject brengt ons al snel op de Grote Markt van Zoutleeuw.

Sint-Leonarduskerk

De Sint-Leonarduskerk van Zoutleeuw ontsnapte aan de beeldenstorm, en is daardoor de enige kerk in Vlaanderen waarvan het middeleeuwse interieur bewaard is gebleven.  
Aan een aantal topstukken van de inventaris van de kerk dankt Zoutleeuw dan ook haar titel van ‘Kunstschrijn van Brabant‘.

Tegenover de kerk zie je het stadhuis en de lakenhalle van Zoutleeuw, twee andere getuigen van de bloeiperiode van het stadje, toen het één van de belangrijke handelssteden van het hertogdom Brabant was.

Vanaf de Grote Markt lopen we door de Dr R. Lowetstraat in de richting van de Kleine Gete, die we linksaf een stukje volgen en tenslotte oversteken.  (Aan de overkant van de Gete zien we het voormalige Gasthuis van de Grauwzusters dat nu het OCMW herbergt.)

We verlaten het stadje via de 3-sluizenweg die ons via de Kleine Gete en de Vloedgracht tot aan de Bethaniakapel brengt, een landelijke votiefkapel die daar in 1659 in opdracht van het Bethaniaklooster gebouwd werd.

Bethaniakapel

Het volksgeloof vertelt over deze kapel het volgende: Als je hoge koorts hebt, ga je naar de kapel en daar steek je bloemen tussen de tralies van de raampjes, en je bindt er een rood of zwart lintje omheen.  Je maakt vervolgens een ander lintje los, en neemt dat mee.  De persoon die dat lintje knoopte, is nu van zijn koorts verlost (en jij mag nu hopen dat jouw lintje snel aan de beurt komt om losgemaakt te worden!)

Vanaf de kapel ga je weer terug in de richting van Zoutleeuw.  Wanneer je aan de verkeersweg komt volgt je die een paar tientallen meters, ook weer in de richting van het stadje, maar je neemt al snel het weggetje ‘Verbrande Brug’ in noordelijke richting.

Aan de GR-wegwijzer blijven we rechtdoor volgen, om een halve kilometer verder de bocht naar rechts te volgen.

Aan de verkeersweg steken we over en gaan rechtdoor, om na een kleine kilometer links de motte Castelbergh te zien opduiken, en recht voor ons uit ligt de parking van Het Vinne waar ons tochtje voor vandaag eindigt.

motte 'Castelbergh'

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.