Uit Brabant

Guédelon, middeleeuwse bouwwerf
Melancholiek is ’t klinken van de bellen
Aan ’t haam van ’t paard, dat stapvoets sloft in ’t zand,
Het opgeschoffeld stof zweeft naar de kant
En ganse zwermen vliegen vergezellen

Het beest, dat scheukt en kopschudt van hun kwellen.
De kop omlaag, door ’t kwastig net omrand,
Zo trekt het dier langs ’t hoge dorre land
De tweewielskar en blijft eentonig schellen.

En naast hem loopt de man, zijn evenbeeld,
In ’t grauwe kleed met sjokkig lome gang.
Verweerd zijn hoofd en haar, de hand vereelt;
Staag klapt de zweep doch maakt zijn paard niet bang:

Zij hebben saam te lang hun werk gedeeld
en sukklen samen voort hun leven lang.

J.B. Schepers 1865-1937

De foto bij dit gedicht maakte ik tijdens onze vakantie in Bourgondië, toen we de werf van Guédelon bezochten, waar met gebruikmaken van uitsluitend middeleeuwse materialen en technieken(zie foto’s) een burcht wordt opgetrokken. Een uiterst boeiende belevenis voor jongens van zo’n jaar of 11…

Deze buttons respecteren je privacy (zie info):
sig

One thought on “Uit Brabant

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.